Ljuba Tadić, legenda srpskog glumišta  žje od gimnazijskih dana u Kragujevcu, pa sve do samog kraja u Beogradu 2005. godine, strahovito voleo glumu - možda baš zbog toga danas Rade Šerbedžija za njega kaže da je bio najbolji glumac na svetu.

Ljuba Tadić napustio nas je na današnji dan pre 12 godina u tragičnom incidentu u zgradi u kojoj je živeo.

Ljubav prema glumi Tadić je otkrio 1944. godine, kao 15-godišnji dečak koji se učlanio u tada tek osnovano Kragujevačko pozorište. U narednih pet godina tamo je odigrao oko četrdeset uloga, a onda je upisao Akademiju pozorišnih umetnosti i prešao u Beograd, gde je ubrzo izgradio ime koje se izgovara s poštovanjem u glumačkim krugovima. Zanimljivo je da i pored svega toga nikad nije voleo da ga nazivaju bardom srpskog glumišta - nije mu to prijalo. Iako je malo ko više od njega zaslužio to zvanje. Rade Šerbedžija je za Ljubu rekao da je najbolji glumac kojeg je ikada video.

 

Iako je pred sam kraj života imao problema sa dijabetesom, zbog kojeg su mu i odstranjeni prsti na nogama, to ga nije sprečilo da nastavi da glumi i da se raduje svakoj novoj ulozi.

Poslednji put je na daskama koje život znače bio u maju 2005, u predstavi "Kralj Lir", a nekoliko nedelja pre smrti se vratio sa Tare, gde je bio na rehabilitaciji nakon operacije, i već se uveliko spremao za povratak u pozorište.

*Foto: Printscreen

Ljuba je 28. oktobra 2005. godne izašao u šetnju i na kafu sa svojim starim prijateljem Slavoljubom Slavom Đukićem. Zajedno su prošetali do zgrade u kojoj je Ljuba živeo sa suprugom i tu su se rastali. Ljuba je ušao u ulaz, a Slava je nastavio svojoj kući. Kako je svojevremeno sam Đukić ipričao, nedugo nakon toga mu je zazvonio telefon.

Bila je to Ljubina žena - pitala ga je da li zna gde joj je suprug. Oboma im je odmah bilo jasno da nešto nije u redu. Ona ga je kasnije našla na stepenicama u njihovoj zgradi. Pretpostavlja se da se okliznuo i udario glavom o zid. I tako je otišao naš velikan, na nekoliko metara od supruge koja ga čeka, ni ne znajući šta se dešava.

(BalkansPress / Noizz.rs)

Scroll to top