Javnost je godinama zaintrigirana kako se i gde sahranjuju Kinezi u Srbiji. Raspredaju se razlizičiti mitovi, jer za 20 godina, otkad su počeli masovno da naseljavaju našu zemlju, niko nije video nijednu kinesku sahranu u Srbiji.

To pitanje ponovo je u žižu interesovanja stavio slučaj kineskog kofera izbačenog na obalu Dunava, u kojem su pronađeni ostaci ljudskog tela.

Prema podacima MUP-a, u Srbiji je privremeni boravak dobilo 4.080 kineskih državljana, dok je, prema nezvaničnim podacima, taj broj trostruko veći, pošto je poznato da kineska zajednica loše sarađuje sa policijom.

Od 1996. godine, kada je počelo masovno doseljavanje Kineza u Srbiju, kako kažu u JKP-u „Pogrebne usluge“ Beograd, samo jedan kineski državljanin je sahranjen na tradicionalan način, u julu 2009. godine, polaganjem tela u kovčeg.

„Tradicionalan način sahranjivanja kineskih državljanina je kremacija. U perodu od 1987. do danas izvršili smo 25 kremacija. Nakon kremiranja, urnu sa posmrtnim ostacima preuzima ili rodbina ili ambasada, pri čemu se obavezno prilaže potvrda iz ambasade da će urna biti preneta u Kinu i da tamo postoji mesto za njeno polaganje. Sve urne kremiranih Kineza u Beogradu preuzete su iz krematorijuma, bilo od rodbine ili službenika ambasade, i otpremljene u Kinu“, kažu za “Alo” u JKP-u „Pogrebne usluge“ Beograd.

 

Da Kinezi u Srbiji tiho umiru i još se tiše sahranju, potvrđuju i podaci Republičkog zavoda za statistiku. Prema njihovoj evidenciji od 2005. do 2014. godine na teritoriji Srbije preminuo je 31 državljanin Kine.

Neki taj “misterizni fenomen neumiranja” Kineza objašnjavaju time što je u pitanju relativno mlada populacija, koja dolazi trbuhom za kruhom i koja se relativno malo kraće van mesta stanovanja. S druge strane, postoje i oni koji smatraju da Kinezi ovako malu zvanično prikazanu stopu smrtnosti koriste kao trik za ilegalni ulazak drugih kineskih državljanina pomoću papira umrlog u Beogradu. Preminule ne prijavljuju, jer na pokojnikovo mesto dolazi drugi Kinez i “popunjava rupu” bivšeg zemljaka, a oni od “grobljanske mafije” otkupljuju grobna mesta na crno, gde sahranjuju svoje mrtve, a da pritom ne stavljaju nikakva obeležja niti nadgrobnu ploču.

Budisti

Kinezi su mahom budisti, pa kremacija nije jedini način sahranjivanja, već je dozvoljeno i sahranjivanje polaganjem tela u kovčeg. Pošto je cena avionskog prevoza kovčega visoka, oni se, kako kažu, opredeljuju za kremaciju.

Enigma svuda u svetu

I u ostalim evropskim zemljama pitanje sahranjivanja sve brojnije kineske populacije predstavlja enigmu, jer, zvanično, gotovo nigde nema sahranjenih Kineza. S druge strane, kineski državljani u Srbiji smatraju da je fama po pitanju sahrana preminulih Kineza u celoj Evropi nepotrebna.

Scroll to top