Defter za Vukovu oblast, zvanični dokument Osmanske carevine iz 1455. godine, čiji original se nalazi u istorijskom arhivu u Istambulu pokazuje da sredinom 15 veka na prostoru Kosova i Metohije nije bilo Albanaca.

Preciznije, na celom prostoru između Prokletija i Kopaonika bilo je samo 46 albanskih porodica. To je zvanični rezultat popisa stanovništva koji je izvršila turska vlast, a koji je kao jedinstven dokument sačuvan do današnjih dana. Ovaj dokument pokazuje i sav besmisao tvrdnji zvaničnika iz Prištine da su Albanci, kao starosedeoci, čak učestvovali i u Boju na Kosovu, na strani kneza Lazara Hrebljanovića a da je junak koji je ubio turskog cara Murata, u tradiciji poznat kao Miloš Obilić, nije bio Srbin nego Albanac.

 

Jer, ako je 1455. godine u srpskoj pokrajini bilo samo 46 albanskih porodica, nameće se zaključak da ih 1389. godine, kada su srpski vitezovi na Gazimestanu dočekali i potukli tursku vojsku, dakle 66 godina pre popisa, tamo nije ni bilo. Na početku „deftera za Vukovu oblast“ piše da je on sačinjen 1455. godine u „zemlji Brankovića“. Što je dokaz da su i šest decenija nakon što su okupirali Kosovo, a Vuka Brankovića odveli u tamnicu u Carigrad, gde je i umro, Turci tu teritoriju nazivali po njegovom imenu. Osmanlijski popisivači su zabeležili da na KiM postoji 480 naselja, sa 12.985 kuća.

U tim kućama živelo je ukupno 14.087 nosioca domaćinstava, od čeka su 13.696 bili odrasli muškarci, a 480 žene udovice čiji su muževi i drugi odrasli muški ukućani poginuli u stalnim ratnim sukobima. Najviše kuća 12.840 pripadalo je Srbima pravoslavcima, 75 Vlasima, 46 Albancima, 17 Bugarima, pet Grcima, dok je po jedna kuća pripadala Jevrejima i katolicima.

PROČITAJTE: VODITELJ ZAMALO IZAZVAO SKANDAL! Dačić je gostovao uživo, a onda se uključio Marić sa odmora i ŠOKIRAO PITANJEM (VIDEO)

Srbi su živeli i bili većina stanovništva u svih 480 naselja između Prokletija i Šar planine na jugu i padina Kopaonika na severu. Vlaška domaćinstva, njih 75, bila su prisutna u 34, dok je prisustvo Albanaca zabeleženo u svega 23 sela. Kada se pogleda ukupan broj albanskih domaćinstava, ispada da su u ta 23 sela u proseku živela po dva albanska domaćinstva. Sedamnaest bugarskih domaćinstava bilo je „raspoređeno“ u deset sela. Pet grčkih domaćinstava živelo je u Laušu i Vučitrnu, u kojem je evidentirano prisustvo po jedne jevrejske i katoličke porodice.

 

Od prezimena koja su popisivači zapisali 95,88 bila su srpska, 1,98 bila su romanskog, 1,56 odsto neutvrđenog, 0,26 odsto albanskog i 0,25 odsto grčkog porekla.

Zabeleženo je da neki odrasli muškarcin nemaju svoje kuće i oni su evidentirani kao „siromasi“. Osim imena naselja, koja su sva srpska, Turci su beležili i nazive ostalih toponima. U dokumentu koji ima 480 strana nema ni jednog naziva naselja, brda, reke ili planine sa albanskim imenom.

PROČITAJTE: OVO SU NAJTUŽNIJA DECA U SRBIJI: UROŠA (13), JOVANU (5) i IVANU (7) JE NAPUSTIO TATA, A MAMA IM JE U BOLNICI: Sve što im je ostalo na CELOM SVETU je KOZICA koja ih hrani mlekom! (FOTO)

“Defter za Vukovu oblast” je veličine 30 x 12 centimetara, uvezan je u kožni povez i predstavlja jednu celinu bez ikakvih interpolacija. Obuhvata 240 folija, odnosno 480 stranica. Pisan je na belom papiru crnim mastilom, i to veoma lepim rukopisom.

U defteru su zapisana i imena tadašnjih stanovnika Kosova Polja i okolnih krajeva. Najpopularnija muška imena na KiM 1455. godine su bila Radislav, Bogdan, Radica, Stjepan i Nikola, zatim Rajko, Miloš, Radoslav, Bogoje, Doroslav, Bogdan, Priboje i Milovan, dok su ženska bila Olivera, Radislava, Stojislava, Jelena, Stanislava, Vladislava i Vukosava.

 

Za pet vekova turske okupacije situacija se dramatično promenila. Osmanlijski okupator je stalnim terorom podstrekivao prelazak srpskog stanovništva na islam i njegovo arbanašenje, a u poslednja dva veka naseljavanje Albanaca iz Albanije. Ipak, najdramatičnije promene strukture stanovništva dogodile su se u dvadesetom veku. U Drugom svjetskom ratu, bežeći od šiptarskog terora, oko 200.000 Srba pobeglo je u „užu“ Srbiju. Posle rata, komunistička vlast je većini njih zabranila povratak u zavičaj.

PROČITAJTE: UŽAS U SMEDEREVSKOJ PALANCI Čopor izujedao dvogodišnjaka!

Proces svođenja Srba na apsolutnu manjinu završen je 1999. godine, nakon agresije varvara iz NATO pakta, kada je južna srpska pokrajina predata na upravu tom zločinačkom vojnom savezu i misiji UN. Za samo nekoliko meseci više od 200.000 Srba iz Prištine i drugih delova KiM proterano je u tzv. užu Srbiju.

Prema poslednjem popisu stanovništa na teritoriji AP Kosovo i Metohija koji je sproveden početkom aprila 2011. godine, tamo je živelo 1,7 miliona ljudi. Ovaj broj uglavnom obuhvata Albance, pošto popis nije sproveden u četiri opštine na severu pokrajine, a i najveći deo Srba južno od Ibra ga je bojkotovao.

 

U biračkim spiskovima Republike Srbije vodi se oko 116.000 stanovnika Kosova i Metohije srpske nacionalnosti koji imaju pravo glasa. U ovaj broj je uračunato i oko 9.000 Goranaca, koji su primili islam, ali smatraju da pripadaju srpskom etničkom stablu.

PROČITAJTE: ŠOK INTERVJU! TOMANOVIĆ: Dan pred Miloševićevu smrt odneo sam njegovo pismo Lavrovu! EVO ŠTA JE PISALO U NJEMU

I severna Albanija bez Albanaca

Da Albanaca nije bilo ne samo na Kosovu i Metohiji već ni u severnoj Albaniji svedoči i Dečanska hrisovulja iz 1330. godine, koja sadrži detaljan spisak domaćinstava koja su popisana u Metohiji i današnjoj severnoj Albaniji, na metohu manastira Visoki Dečani.

Iz hrisovulje saznajemo na manastirskoj zemlji s obe strane Prokletija ima 89 sela, 86 srpskih i tri albanska. Od 2.166 zemljoradničkih gazdinstava i 2.666 stočarskih samo su 44 bila albanska.

(BalkansPress / espreso.rs)

Scroll to top